

Na de onafhankelijkheid van de Britten in 1962 werd Oeganda geteisterd door een lange reeks bittere tragedies. Tot op de dag van vandaag beschouwen velen het land daardoor als gevaarlijk en onstabiel. Dat is echter beslist niet meer zo, het overgrote deel van Oeganda is al geruime tijd rustig en stabiel.
Na de gruwelijkheden tijdens het bewind van Amin en Obote was Oeganda verwoest en verscheurd door stammentwisten. Sinds 1986, toen Yoweri Museveni aan de macht kwam, is de rust en stabiliteit teruggekeerd. Daarop volgde in de jaren ’90 economische voorspoed. Oeganda werd een van de snelst groeiende economieën van Afrika. Met de aanpak van het AIDS probleem, dat lange tijd hier het grootst was, vormt Oeganda een voorbeeld voor Afrika. De voorspoedige economische groei is nu niet meer vanzelfsprekend, maar Oeganda blijft, naar Afrikaanse begrippen, een economisch stabiel land.
In de directe omgeving van Oeganda heersen bloedige slepende conflicten. In sommige delen van Oeganda zelf leiden deze conflicten ook tot grote problemen. Toch is daar in het overgrote deel van Oeganda weinig van te merken.
Ondanks de betrekkelijk gunstige ontwikkeling de afgelopen vijftien jaar, staat Oeganda op de 14e plaats van arme landen in de wereld. De helft van de Oegandese bevolking moet rondkomen van minder dan een euro per dag. Veel (plattelands)gezinnen hebben niet geprofiteerd van de economische groei.